Terugblik op Boirs

Terugblik op Boirs

Van maandag 20 tot en met vrijdag 24 augustus werden 10 mensen opgeleid tot natuurcoach door drs. Yoke de Wilde van Smaragd Coaching. In ’t Sjetootje, in Boirs, niet ver van Tongeren. Omdat ik deze opleiding enkele jaren terug heb genoten, bood ik me aan als assistent. Eigen lof stinkt, luidt het gezegde. Laat het gerust stinken. De hele week is in alle opzichten ronduit een succes geworden. Een terugblik.

Eerst wil ik herhalen dat het heel belangrijk is dat een natuurcoach duidelijk maakt hoe hij of zij “natuurcoaching” invult en vanuit welke filosofie hij of zij werkt. Zeker wanneer het gaat om een opleiding tot natuurcoach. Dan moeten mensen goed weten waarin ze opgeleid worden. De natuurcoaching zoals Yoke de Wilde het invult, heeft precies tot doel om iemands innerlijke wijsheid (opnieuw) te laten stromen en te laten groeien. Om iemand vertrouwen te geven in de eigen wijsheid, die te respecteren en dus ook zorg te dragen voor zichzelf. Op die manier is natuurcoaching een vorm van persoonlijke ontwikkeling en van empowerment. Tegelijkertijd is het een training in het loslaten van belemmeringen en in connectie maken met de natuur. Met de bomen, de planten, de dieren… De precieze rol van de natuurcoach beperkt zich dan tot het begeleiden van iemand in zijn of haar proces, zonder het te sturen en zonder er over te oordelen. Wat zorgt voor een veilige setting waarbinnen elkeen ongedwongen meer en meer zichzelf durft te zijn. Het gaat ook over zorg dragen voor elkaar: die veilige haven om te pauzeren, te vloeken, te huilen, te lachen en waar alle emoties ok zijn. Ook boosheid en teleurstelling. Er is ook een heuse cultuurshock: van misschien knorrige en onderdanige ja-knikker, naar een blije, meer en meer zelfbewuste persoonlijkheid (die overigens altijd al binnenin aanwezig was). Yoke was als trainer uiteraard de leider, in haar houding stond zij daar niet als juf met leerlingen, of als chef met een persoonlijke medewerker. In de ommegang waren we gelijkwaardige mensen onder elkaar. Wat zo hoort te zijn, maar daarom is het nog niet vanzelfsprekend.

De bron, of beter de bronnen van deze natuurcoaching, liggen in de natuurlijke wijsheid van indianen, kelten en aboriginals, van vroeger en nu. Een andere bron is, uiteraard, de eigen innerlijke wijsheid en ervaring van de trainer. Van Yoke dus.

Het is belangrijk dit te weten, omdat het anders heel moeilijk is voor een buitenstaander om in te schatten wat de deelnemers aan het doen zijn. Het gaat, kortom, om een brede waaier aan aspecten die allemaal samen zorgen voor persoonlijke ontwikkeling. Synchroniciteit, heet dat. Er hing een positieve sfeer die ik nog vaak heb waargenomen. Het ging zo goed als allemaal als vanzelf. Een paar voorbeelden: Yoke en ik waren op elkaar afgestemd zonder dat we daarover op voorhand echt afspraken hadden gemaakt. De relatie met de deelnemers groeide elke dag en de deelnemers zelf groeiden ook elke dag. Er werd meer en meer vrolijk en ongedwongen gelachen. Sommigen straalden van blijheid. Het ontbijt en het middagmaal, voorzien door Karel en Lucie, de sympathieke eigenaars van ’t Sjetootje, waren overheerlijk: iedereen keek uit naar hun kunsten.

Lijkt dit nu allemaal op een “goednieuwsshow”? Dat is het allerminst. Het is een beschrijving van wat positieve energie, wederzijds respect, mildheid en bewust handelen, doen met een mens, ongeacht de rol die hij of zij op dat moment speelt. Verwondering is een woord dat voor elk van ons gold. Natuurlijk waren er zaken die anders konden, “beter”, en dat is voor een volgende keer om uit te proberen.

Voor mij is het duidelijk dat de training zelf er stevig staat. Dat de methode zeer effectief is en mensen vooruit helpt op hun pad. Dat mensen op een week tijd ferm kunnen groeien. Dat er haast een andere wereld opengaat voor hen. Het sterkt mij in de overtuiging dat blij zijn, gezond zijn, ontspannen zijn, allemaal natuurlijk zijn, en dat niet blij zijn, ziek zijn en vol stress zitten, niet bij de mens horen.

Ook ikzelf ben gegroeid de voorbije week. Als coach, als therapeut, als mens ook. De rol van assistent heeft me verrijkende inzichten en inspiratie bezorgd. Meer vertel ik er bewust nu niet over. Dat komt wel op de juiste momenten. Sommige puzzelstukken vielen op hun plaats door gewoon te zwijgen en te luisteren naar wat deelnemers vertelden over het pad dat zij zelf al afgelegd hadden of door hun tips en suggesties mee te nemen. En dat is zo mooi aan de mindset die er was, en die er ook is bij vele anderen mensen op zoek naar duurzaamheid, authenticiteit, waarachtigheid, liefde, verbinding…: de openheid om elkaar te waarderen, naar elkaar oprecht te luisteren, de tijd nemend, en het elkaar ook gunnen, waar er plaats is voor iedereen en ieders dromen. Dat geeft mij hoop.

En als jij, die dit leest, in jezelf een verlangen voelt om ook terug meer jezelf te zijn, om blij en stralend je weg te gaan, of om te ervaren en te voelen hoe dat allemaal gaat, weet dan dat je je kan komen trainen daarin.

Afrondend: ik vond het een succesweek. In alle opzichten. Ik dank Yoke, alle deelnemers, Lucie en Karel en ik dank iedereen die het mogelijk heeft gemaakt dat ik er bij kon zijn als assistent.

 

Training bij Elkar: www.elkar.be/training

Smaragd Coaching: www.smaragd-coaching.nl

't Sjetootje van Karel en Lucie: http://sjetootje.eu